آموزش و پرورش ترقی خواه

در دنیایی که گفته می شود اگر می خواهیدبرای عمری برنامه ریزی کنید(انسان تربیت کنید) و در دنیائی که در آن تولید علم، آن قدر پر شتاب تحقق می یابد که گاه فرصت عرضه بعضی فناوری تا مدتها پس از تولید به وجود نمی آید جایگاه آموزش وپرورش ما کجاست، چشم اندازنظام تعلیم وتربیت ما برای تربیت نیروهای کار آمده چیست ؟

  در این سطور قصد بر این است تا ضمن یک برسی اجمالی از شرایط نه چندان مطلوب آموزش وپرورش در ایران به رویکردی نوین و امیدوار کننده اشاره ای نمائیم.

  آنچه که در شرایط فعلی در آموزش و پرورش ایران به چشم می خورد و یا از قاطبه فرهنگیان این سیستم میشنویم نشان از نوعی روز مرگی ، بی انگیزی وفعالیت های دور نمایی،فرمالیسم و کنار آمدن با برنامه های سطح پایین است وبه دلایلی که ذیلا" به بخشی از آنها اشاره خواهد شدف فاقد آن جنبش فکری لازم و تحول گرا که به نیازهای جامعه ایران همسطح با جامعه جهانی پاسخ دهد می باشد . اجازه دهید قبل از اشاره به این بی انگیزگیها ، عواملی را متذکر شویم که سیستم اموزش و پرورش امروز ایران گریزی از آن ندارد.

1-در دنیایی قرار گرفته ایم که به دلیل دولتی بودن صرف مجبور است بسیاری از بارهای روانی جامعه را تحمل کند.

2-هجمه های فرهنگی ناسازگار با اعتقادات و ارزشهای جامعه را تحمل و پاسخگو باشد.

3-انتظارات قشر گسترده ای از جامعه را که حقوق بگیر این سیستم هستند برآورده سازد.

  اما به دلایلی که عمدتا" ریشه در انتظارات به حق فرهنگیان از این سیستم بوده و طی سالیان متمادی همواره یک چالش جدی برای آموزش و پرورش  محسوب می شده است ، می توان به موارد زیر اشاره نمود.

1- عدم پردازش اندیشه هایی که نگرش مصرفی به آموزش و پرورش نداشته و همواره سعی بر تولید علم و خود باوری در این مجموع داشته باشد (در شرایط فعلی معمولا"ازپر هزینه  بودن و مقرون به صرفه نبودن این دستگاه زیاد شکایت می شود) .

2- وجاهت صاحبان فکر و اندیشه وقداست تحقیق و پژوهش جدی گرفته نمی شود.

3-به نیروهای تاثیر گذار در مدیریتها بخاطر گرایشهای فکری و سیاسی بهایی داده نمی شود.

4-در تطابق نیازهای روز جامعه و برنامه ریزیهای تربیتی کوتاهی صورت می گیرد.

5-از اندیشه های منطقه ای محور پرهیزو بیشتر خط سیر بخشنامه ای دنبال می شود.

6- از فعالیتهای راهبردی و نیاز سنجی شغلی و استعدادیابی کمتر بحث می شود( هر چند که ظرف سالهای اخیر بعضی از موسسات مثل مدارس استعدادهای درخشان، مدارس علمی خصوصی به کمک آموزش و پرورش آمده وایجادبعضی سایتهای اینترنتی یا کتابخانه های مجهز در بعضی مدارس فعالیت های مثبتی محسوب می شود).

7-عدم پرداخت بموقع مطالبات و نبود توازن پرداخت با تورم و نیازهای حقوق بگیران آموزش و پرورش.

8- ایجاد شکاف بین خانواده های برخوردار با کمتر برخوردار در استفاده از شرایط و امکانات اموزشی که عمدتا" آزاد و خصوصی هستند(منظور باز ماندن استعدادهای مطلوب در میان فرزندان این قشربه دلایل مشکلات مالی با سایر همنوعان درسیستمهای دیگر است .

    این همه تنها بخشی از بی انگیزگی و خمود و بی توجهی به تحول گرایی است و ریشه یابی عمیقتر حکایتهای جداگانه ای دارد.اما برای تحقق آموزش و پرورش ترقی خواه به نحوی که آرمانهای همه فرهنگیان محترم در آن گرامی داشته سود و مقوله تعلیم و تربیت باعث  خوباوریهای اجتماعی و منشاء درخشش های بعدی باشد مستلزم رعایت اصولی است که ذیلا" به بخشی از موارد مهم آن اشاره می گردد:

1- ترسیم افقی نو با تکیه بر اندیشه های ناب ایرانی و تآسی از باورهای اسلامی و پرهیز از شتابزده گی ،به نحوی که تحقق همه خواسته های این قشر در آن میسور گردد.

2- تاکیدبر نقش و جایگاه ارزشمند نظام وتعلیم وتربیت وتاثیر آن در فرهنگ سازی  نه صیانت از فرهنگ ها .

3- محترم شمردن آموزش وپرورش به عنوان ابزار رشد وتعالی جامعه نه نیروی مصرفی جامعه.

4- روی آوری به نیروهای نخبه وکمک گرفتگی از برنامه های مدرن جوامع پیشرو در این زمینه.

5- تطبیق نیازهای فرهنگیان با پرداختی های دولت و بر آوردن آمال اساسی آنها.

و مهم تر از همه ایجاد بستری مناسب که خواست واقبال عمومی را در احترام و توجه ویژه به این سیستم ارزشمند فراهم  آورد و اینها محقق نخواهد شد مگر به توجه ویژه مسئولین ، دست در اندرکاران و برنامه ریزان تعلیم و تربیت.